Çocuklarınız

Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil, 

Onlar kendi yolunu izleyen Hayat’ın oğulları ve kızları. 

 

Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler 

Ve sizinle birlikte olsalar da sizin değiller. 

 

Onlara sevginizi verebilirsiniz, düşüncelerinizi değil. 

Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır. 

 

Bedenlerini tutabilirsiniz, ruhlarını değil. 

Çünkü ruhlar yarındadır, 

Siz ise yarını düşlerinizde bile göremezsiniz. 

 

Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz ama sakın onları 

Kendiniz gibi olmaya zorlamayın. 

Çünkü hayat geriye dönmez, dünle de bir alışverişi yoktur. 

 

Siz yaysınız, çocuklarınız ise sizden çok ilerilere atılmış oklar. 

Okçu, sonsuzluk yolundaki hedefi görür 

Ve o yüce gücü ile yayı eğerek okun uzaklara uçmasını sağlar. 

 

Okçunun önünde kıvançla eğilin 

Çünkü okçu, uzaklara giden oku sevdiği kadar 

Başını dimdik tutarak kalan yayı da sever.

 

Halil Cibran

Bu şiir şu ana kadar yazdığım bir sürü yazının özeti sanki. Ne güzel yazmış Halil Cibran.

Biz yayız, çocuklarımız ise ok. Okçu değiliz, okçu hayatın ta kendisi. Hayat bizi yani yayı geriyor, oku da mümkün olan en uzağa atıyor. Her okun düştüğü yer farklı. Oklar, yaylarla aynı yola, aynı yöne sahip değil. Kendi başaramadıklarımızı, kendi hedeflerimizi çocuklarımızın üzerinden gerçekleştiremeyiz.

Kendimiz gibi olmaya zorlamayalım.

Onların hayatı başka, bizimki başka…

Bir Kahve Molası

Bahar Anahmias

Okumaya ve kitaplara aşık, öğrenmeye tutkulu, dijitale düşkün bir anne ve aşık bir eş.

%d blogcu bunu beğendi: