Evet Teknoloji Kullanımı Ama Ne Ölçüde?

baharanahmias-blogEvet Teknoloji Kullanımı Ama Ne Ölçüde?

Çin’de aşırı bilgisayar kullanımından dolayı ailelerde bir panik başlamış. Çocuklar ve gençler bilgisayar, tablet, akıllı telefon bağımlılığından dolayı kliniklere yatırılacak düzeye gelmiş.

Bu durum elektronik ekrana aşık şekilde yaşayan gençlere ve çocuklara sahip olan bizleri de yakından ilgilendiriyor. Oyunlara veya sosyal medyadaki durumlarına aşırı derecede bağlı olan çocuklar ve gençler yemek sırasında, tuvalette, uyumadan önce, yolda ellerinden düşürmedikleri telefonları ve tabletleri ile sanal dünyaya gün geçtikçe daha çok bağlanıyorlar. Çoğu gerçek dünyayı sahte olarak görmeye başlıyor. Çinli doktorlar bu durumu tıbbi bir hastalık, bağımlılık olarak görüp, bu duruma düşenleri kliniğe yatırıyor ve elektronik medyadan uzak tutarak tedavi edebiliyorlarmış. Bazen bu tedavi haftalar sürebiliyormuş.


Amerikan Pediyatri Derneği’nin bulgularına göre çocukları 2 yaşından önce ekranla temas ettirmek sosyal, kavramsal becerilerinin gelişmesini geciktiriyormuş. Aynı dernek gerekçe olarak da ‘Bir çocuğun beyni özellikle küçük yaşlarda hızlı gelişir ve çocuklar en iyi insanlarla – (ekranlarla değil) sosyal iletişimle öğrenir’ diyor. Daha büyük çocuklar ise ekran kullanımını 1-2 saat olarak kaliteli içerik ile değerlendirmeli diye ekliyorlar.

Seattle Children’s İnstitute’dan bir yetkili ‘Çocuklar bilgisayar oyunlarındaki şiddete alıştıkları için arkadaşlarına da aynı şekilde yaklaşıyor. Şiddeti, kanı, öldürmeyi normalleştiriyor. Bu çağda çok önemli olan empati duyguları gelişmiyor.’ diyor.

Aileler senelerdir televizyonun çocuklara bakıcılık yapmasına izin vermişken, şimdi de yerini alan tablet ve akıllı telefonlara seslerini çıkarmıyor. Harvard Üniversitesi klinik psikoloji bölümü ise ‘Çocuklarımıza kendi kendilerini sakinleştirmeyi, ve kendi kendilerine oyalanmayı öğretmek yerine ekranlarla kuşatıyoruz. Bu daha kolayımıza gidiyor.’ diyor.

Arabada giderken arka koltukta elinde ipad veya telefonuyla sessiz sesiz oturan çocuğumuzla yolculuk belki güzel ama o çocuğun hayatla bağ kurmayı öğrenmesini, çevresini gözlemlemesini, belki sıkılmasını, sohbet etmesini engellemiş olmuyor muyuz? Özellikle büyük şehirlerde çocukları bir yerden bir yere götürürken edilen o sohbet ne değerlidir. O sohbetlerde çocuğun hayatından tüm ipuçlarını elde edebilirsiniz, anne-baba olarak değerlerinizi, hayat görüşünüzü onunla paylaşabilirsiniz.

Tüm bu bulgular ışığında ben bundan sonra kızlarımın kullanımına daha da dikkat etmeyi düşünüyorum.

–       Kızlarım ellerine telefon ya da ipadi sadece vakit geçirmek için aldıklarında onlara alternatifler sunacağım. (Yaratıcılığa işte şimdi benim ihtiyacım olacak.)

–       Ben kendim özellikle ailemle beraberken elime ipad ya da telefon almayacağım. (Ah, bana şans ve irade gücü dileyin.)

–       Her fırsatta onlara arkadaşları ile olabilecekleri ortamlar hazırlayacağım.

–       Ailemle sık sık doğa yürüyüşleri yapacağım, yeni yerler keşfedeceğim. (Haftasonları tabii, tekliflere açığım.)

Çocuklar boş zamanlarında ekran karşısında değil arkadaşları ile oynayarak, dışarıda vakit geçirerek, kitap okuyarak, hayal güçlerini kullanarak, oyunlar kurarak geçirmelidir.

Biz hepimiz öyle büyüdük diye değil, doğrusu ve insana yakışanı bu diye.

Bahar Anahmias, the concerned mom

Bahar Anahmias

Okumaya ve kitaplara aşık, öğrenmeye tutkulu, dijitale düşkün bir anne ve aşık bir eş.

%d blogcu bunu beğendi: